همینطوری :)
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
اگر یک گوشهی یکی از سرویسهای دانشگاه، دختری با مانتوی آبی، شلوارِ آبی، کفشِ آبی و چادری که دو سه سانت از قدش بلندتر است دیدید که بدونِ توجه به نگاهِ چپچپِ بقیه، با لذت و شوق جز از کلِ ششصد و پنجاه
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
حوالیِ هفت و هفت دقیقهی شب میرسم خانه. مینشینم روی صندلیِ کنارِ شومینه و تمامِ جزوههای بارانخورده را رها میکنم. همین,, که تصمیم میگیرم چشمانم را ببندم نگاهم به لبخندت گرهِ کور میخورد. فوران میک
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
شام رزرو نکرده بودم. حوالیِ ساعتِ هفت، مثلِ هر شب رفیق جان اومد دنبالم که با هم بریم سلف. با لبخند گفتم من امشب شام ندارم تو برو. بعد هم تا جایی که میتونستم فرو رفتم توی کتابِ فیزیولوژی. چند دقیقها
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
میگم: هوا خیلی دو نفرهست.
میگه: خب من و تو هم که دو نفریم!
میخندم
میخنده
تفاوتِ نگاه. مهم نبودنِ بزرگترین دغدغههای من برای او و خیلی مهم بودنِ آرزوهای به ظاهر خیلی دورِ خودم برای من. دیشب، حوال
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
داشتم با عجله میرفتم محلِ توقفِ سرویسهای دانشگاهمون. دردِ پام اجازه نمیداد مثلِ همیشه سریع راه برم. با خودم تندتند مرور کردم:
یکاری کن پام خوب بشه.
یکاری کن اینجا بمونم. باز کن این گره رو.
(یه دعا
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
گفتم کسی توی زندگیمه که خیلی دوستش دارم. خیلی یعنی خیلی ها. گفتند خودت بهش بگو. بخاطرِ احترامی که برای آقای دکتر قائل بودم گفتم چشم. برای من اصلاً جای بحث نداشت فقط نمیدونستم چطور بگم و عکسالعملِ ی
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
جلسهی دوم از یه جایی به بعد اصلاً نفهمیدم استاد دقیقاً داره چی میگه و عقب افتادم. دفترم رو بستم و خیره شدم به تخته. دلم میخواست بشینم همون وسط گریه کنم :| کلِ هفته یک بار هم محضِ رضای خدا جزوه رو ب
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
داشتم میرفتم بیمارستان. از جلوی ایستگاهِ اتوبوس حس کردم یکی داره دنبالم میکنه. واسه این که کاملاً مطمئن بشم مسیرم رو عوض کردم دیدم اونم مسیرش رو عوض کرد. یهو اومد کنارم و شروع کرد به حرف زدن. بدونِ
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
با این که کماشتها نیستم اما وزنم همچنان داره کم میشه و من نمیدونم چرا. این روزها حتی توی هوای آزاد هم نفس کم میارم و نمیدونم چرا. یک هفتهای میشه که هر شب از خواب میپرم و احساس میکنم دارم خفه م
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری
برای چندمین روزِ متوالی میلی به خوردنِ صبحانه و کلاً هیچی نداشتم. حاضر شدم، لبخند زدم، لبخند زد، خداحافظی کردم و زدم بیرون. مثلِ اکثرِ صبحهای جمعه کلِ باهنر رو پیاده رفتم و نشستم روی نیمکتِ ایستگاهِ
برچسب:
نویسنده: سارا جعفری